امام حسین علیه السلام در مورد تکریم همسر و فرزند خود، اشعاری دارد که از بالاترین علاقه قلبی و نهایت احترام به همسر و فرزندش حکایت می کند

در مورد همسرش حضرت رباب و دخترش سکینه می فرماید:

لَعَمْرُکَ اِنَّنی لاَُحِبُّ دارا  تَکُونُ بِها سکینَهُ وَ الرُّباب
اُحِبُّهُما وَ اَبْذُلُ جُلَّ مالی

وَ لَیْسَ لِعاتِبٍ عِندی عِتابٌ(۲)



«به جانت سوگند! من خانه ای را دوست دارم که در آن سکینه و رباب باشد،

من آنها را دوست دارم و عمده اموالم را [به آنان] می بخشم

و برای کسی شایسته نیست که مرا سرزنش کند»